Agents of SHIELD Seizoen 3 Episode 5 4,722 Hours MARVEL MAANDAG #32

on

Door Hidde Heikoop

Mijn god, deze episode is de beste tot nu toe. De aflevering is helemaal gewijd aan Simmons en haar 6 maanden op de planeet en is een van de beste – zo niet dé beste aflevering – van de serie. De flashback-aflevering start met de laatste scene van seizoen 2 (aflevering S2 21/22) waarin Fitz zijn studie-genoot en collega Simmons mee uit vraagt op de meest awkward manier ooit 🙂 Ze gaan in ieder geval op date en Simmons ruimt nog wat laatste dingen op, totdat ze een raar geluid hoort uit de monolith-buis. Op een of andere manier staat de deur open en ze word opgeslokt. We hebben er even op moeten wachten, maar na deze aflevering komen we er eindelijk achter wat er met Simmons is gebeurd in die 6 maanden op de planeet.

Simmons word door de portal gezogen en komt een planeet terecht waar de zon niet lijkt te schijnen, de zwaartekracht ook anders is en het is gek genoeg wel mogelijk om normaal te ademen: er is dus zuurstof (we komen er later achter dat het ook zo is dat de zon er niet schijnt en Simmons komt er na onderzoek achter dat de zon zich om de 18 jaar laat zien en de rest van de tijd niet, het is dus 24 uur per dag donker.) Ze probeert of ze GPS-signaal heeft en overtuigd zichzelf ervan dat hulp onderweg is en dat Fitz haar komt redden en ze houdt zichzelf in leven door met Fitz te praten en naar zijn foto op haar telefoon te kijken. Ze weet 71 uur te overleven zonder voedsel en water en moet daarna toch echt op zoek naar water en dus de plek waar ze aankwam te verlaten en het risico te lopen dat ze Fitz en het reddingsteam misloopt. Ze laat in ieder geval een ketting achter voor het geval het toch gebeurd, zodat Fitz haar kan vinden. Op zoek naar water mijmert ze ondertussen door over haar date en wat ze aan moet (typische meidendingen, toevallig ook problemen waar de nieuwste superheldin van DC op TV, Supergirl, mee te maken heeft in de eerste aflevering, die serie ga ik de komende maanden reviewen op DC DINSDAG en af en toe op DC DONDERDAG) en komt na 99 uur op de planeet in een zandstorm terecht. Twee uur later word ze wakker en vind ze eindelijk een poel met water en spoelt het stof en zand van haar af. Het water is echter niet zo vredig als het lijkt en trekt haar onder water, het blijkt een plant te zijn die haar probeert op te eten. Simmons weet echter een stuk van de plant af te halen en eet het rauw op om haarzelf weer enigszins van energie te voorzien.

We springen verder naar 492 uur op de planeet (ze heeft dus al drie weken in haar eentje overleefd) en Simmons duikt de poel weer in om eten te halen, ze is dit keer voorbereid en verslaat de plant makkelijk, ”You’re dinner, biatch” schreeuwt ze uit (Fitz en Simmons krijgen echt de beste punchlines, eerder gebruikte Fitz al ”Science, Biatch”) Ze weet met een stok vuur te maken en roostert de plant en laat een lekkere boer 🙂

2015-10-14 22.01.27 2015-10-22 19.06.43

Al die tijd houdt ze ook een logboek bij waarin ze verteld wat er gebeurt en wat ze gevonden heeft over de planeet en wat het zou kunnen zijn. De batterij is speciaal gemaakt door Fitz en gaat dus langer mee (dan wens je toch echt dat het bestond, telefoons gaan echt veel te snel leeg) en Simmons kan zo toch nog tegen iemand praten, aangezien ze alleen is. Ze lijkt echter toch niet alleen te zijn, want ze hoort een geluid en gaat er achteraan. Ze valt in een gat en komt in een kooi terecht en word een maand lang gevangen gezet door een man genaamd Will (Dillon Casey) die ook gewoon Engels spreekt en dus ook vastzit op het eiland. Will geeft haar te eten en Simmons faket de volgende dag dat ze ziek is om te ontsnappen. Ze vlucht voor Will, die haar achterna komt en constateert dat ze toch echt is (daarom heeft hij haar waarschijnlijk gevangengezet, omdat hij dacht ze een fata morgana was), maar ze struikelt en raakt gewond. Will vertelt haar dat ”het” bloed kan ruiken en dat ze snel weg moeten. Simmons en Will zijn dus blijkbaar niet de enige intelligente levensvormen op de planeet.

De zandstorm raast aan hen voorbij en die storm blijkt dus gemaakt te zijn door iemand of iets (later blijkt het dat het de planeet zelf is die dingen laat gebeuren en een humeur heeft, wellicht is het wel Ego The Living Planet of is het een persoon in de vorm van Death, de personificatie van de dood waar Thanos zo verliefd op is en om haar liefde te winnen de Infinity War begint.) Simmons gelooft Will niet en zegt dat het een normaal natuurverschijnsel moet zijn. Will vertelt dat hij al 14 jaar vastzit (sinds 2001 is hij dus al alleen) op de planeet en hier met zijn NASA-collega’s is gekomen, vandaar dat hij zoveel apparatuur heeft. NASA dacht een goedkope manier van intergalactische ontdekkingsreizen te hebben ontdekt en stuurde een team de monolith door (rond 2001 was de monolith dus in handen van NASA) zonder zekerheid dat ze ooit terug zouden kunnen en met apparatuur die vrijwel nutteloos was, omdat het op zonne-energie werkte en raad eens: er is dus geen zon op deze planeet 🙂 Will werd meegestuurd om iedereens hoofd bij de missie te houden en zijn collega’s te beschermen aka mensen tegen te houden als ze gek werden op de planeet. Dit werden ze uiteindelijk ook en een voor een raakte Will zijn collega’s kwijt doordat er een zelfmoord pleegde door zich van een klif af te gooien en de laatste viel Will aan, waardoor hij gedwongen was om hem te doden. Simmons verteld haar verhaal, dat ze voor SHIELD werkt en over Fitz en dat hij haar komt redden natuurlijk en Will is verbaasd over de moderne technologie (hoeveel GB op een telefoon? Dat hadden ze niet in 2001.) Will heeft de hoop eigenlijk opgegeven, maar Simmons houdt de moed erin: ”I will be the voice of hope, you will be the voice of doom”. Will heeft inmiddels ook al door dat Fitz meer dan een vriend is van Simmons. “His name is like your favorite word. That’s a little more than a best friend.”

2015-10-28 06.23.352015-10-28 06.23.43

Twee maanden later is Simmons nog steeds niet dichterbij een oplossing om van de planeet af te komen. Ze wil de no-fly zone (het gebied wat Will heeft gemarkeerd als gevaarlijk, hier zijn ook zijn NASA-collega’s doodgegaan) in om te kijken of ze iets kan vinden wat hen verder helpt, maar Will raadt het af. Ze doet het toch (ze komt in een gebied terecht met allemaal skeletten en een zwaard – dit zwaard zal hoogstwaarschijnlijk van de persoon zijn die we in de 19de eeuw door de monolith opgeslokt zagen worden in de flashback van episode 2 Purpose In The Machine – en een tas met een wijnfles) en word achtervolgd door een figuur met een capuchon (het lijkt er nu nog meer op dat het de Death is waar ik het zonet al over had, die capuchon is namelijk haar signatuurlook in de comics) en dan zijn we aangekomen bij de scene uit episode 1 van dit seizoen waarin ze wegrent voor iets. Er raast opnieuw een zandstorm over de planeet en Simmons weet net op tijd in het gat te duiken waar Will zijn basis heeft. Simmons is toch wat wijzer geworden door haar roekeloze actie, want ze heeft door hoe de monolith werkt.

Het is een wormgat die op een vaste plek op de planeet verschijnt. De planeet draait net als de Aarde om zijn as en hierdoor verschijnt dit gat telkens op een andere plek. Met het bestuderen van de sterren en het noteren van de locaties waar Simmons en Will de planeet opkwamen kunnen ze precies uitrekenen waar het wormgat de volgende keer verschijnt. Ze hebben echter wel de NASA-apparaten, die allang leeg zijn na 14 jaar zonder Fitz’ batterijskills, nodig en Simmons moet haar connectie met Fitz en thuis (haar telefoon met de lange batterij) opgeven. Simmons kijkt nog een keer naar de hartverwarmende verjaardagsvideo die Fitz en haar SHIELD-collega’s hadden gemaakt toen ze op bezoek was bij haar familie in de UK en sluit de batterij aan op de desktops van NASA. Er is nog net genoeg batterij om de locatie van het volgende wormgat te bepalen en ze gaan zo snel mogelijk naar de plek toe (over 18 dagen verschijnt het wormgat en ze moeten 40 uur lopen en een onoverbrugbare kloof oversteken.) Will vind een apparaat waarmee ze naar de overkant kunnen komen via een touw, maar ze komen erachter dat ze nog maar een paar seconden hebben. Simmons is voorbereid en laat Will een fles met al haar informatie over de planeet en haar onderzoek in het gat schieten. Het gat gaat echter nog eerder dicht en de fles spat uit elkaar, net zoals Jemma’s en Will’s hoop op redding van de planeet en wat er ook is dat kwaad is op hen en de omgeving.

Will zei al dat het een hel is op de planeet, maar dat Simmons hem hoop heeft gegeven en ze zoenen (FitzSimmons is niet langer een romantisch duo na deze episode.) Even later is Simmons 4720 uur op de planeet en heeft ze haar lot min of meer geaccepteerd en is ze inmiddels gewend aan haar leven met haar nieuwe geliefde Will. Ze gaan kijken naar de eerste zonsopgang sinds heel lang (Will heeft er waarschijnlijk geen één meegemaakt in die 14 jaar) en trekken de wijn open uit de no-fly zone. Het is geen wijn meer te noemen, zo vies is het (hij is dan waarschijnlijk ook al van voor 1900, maar dat weten ze niet.) Simmons ziet de flare die Fitz afschiet in episode 2 Purpose in The Machine en Will en Simmons rennen ernaartoe, terwijl ze achtervolgt worden door de mysterieuze figuur die al het leed veroorzaakt. Will geeft Simmons een voorsprong en probeert het tegen te houden met een kogel uit zijn pistool en vertelt Simmons dat dit haar kans is om gered te worden van de planeet.

We komen erachter dat ze dit hele verhaal verteld aan Fitz (zie het einde van episode 4 waarin Simmons op het punt staat om aan Fitz te vertellen wat er gebeurd is in die 6 maanden) en Fitz wil, ondanks dat Will de nieuwe liefde van Simmons is, Simmons helpen om terug naar de planeet te gaan en Will te redden en er natuurlijk ook achter te komen welke planeet het is.

Over een paar episodes komen we waarschijnlijk meer te weten over de planeet en of ze Will kunnen redden van het kwaad. Morgen zien we Ward weer terug en komen we er misschien wel achter wat er met Andrew gebeurd is. Ook word er weer een verbinding gemaakt met de films door middel van Powers Boothe (Sin City, Sin City: A Dame To Kill For, 24, Gorilla Grodd in Justice League-cartoon 2002-2006) , die een hoog Hydra-lid speelt. Saillant detail daarbij is dat diezelfde Powers Boothe een lid van de World Security Council speelde in The Avengers. Dit zou kunnen verklaren waarom de Security Council The Battle of New York met kernbommen wilde beëindigen, er zat immers een Hydra-lid in de Council die de rest overgehaald kan hebben. Boothe was niet te zien in Captain America: The Winter Soldier als Council-lid en hij was waarschijnlijk al bezig met zijn Hydra-operaties, terwijl Alexander Pierce de World Security Council uitnodigde in het Triskelion-hoofdkwartier van SHIELD. Je kunt hieronder de twee promo’s van episode 6 Among Us Hide bekijken, de aflevering die morgen word uitgezonden:

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.